Ik heb er een tijdje over nagedacht of ik dit artikel over een alternatieve depressie behandeling wel moet schrijven. Ik ben geen psycholoog of neurowetenschapper, maar een wereldburger die op dit moment van Nederland naar India fietst. Ik heb zelf drie maanden een depressie gehad en ben hier sterk uitgekomen en dankbaar voor de ervaring.

In dit artikel wil ik mijn grootste lessen delen omdat ik denk dat mijn manier van kijken naar een depressie anders is dan de modaal. Ik kan daarmee niet zeggen dat dit voor jou de oplossing is, maar als je een millennial bent die in een depressie terecht is gekomen door vermoedelijk een tekort aan zingeving, teveel aan keuzes, sociale onzekerheid of het jezelf opleggen van teveel druk, is dit op zijn minst een verfrissende visie op een alternatieve behandeling van depressie. Ik deel daarom graag mijn verhaal.

Waarom werd ik depressief?

Het was begin 2018, ik reisde al zo’n acht maanden overal naartoe als digital nomad. Dat wil zeggen, ik werkte digitaal vanachter mijn laptop en kon op die manier zijn waar ik wilde. Ik zag vele landen (de teller staat op 38) en ontmoette bizar veel mensen. Vaak zat ik met mijn laptop op het strand of in een hip koffiezaakje te werken en sloot ik de dag af met een cocktail in de hand al pratend met mijn medereizigers. Het perfecte leven voor een hippie die niet van plan is op een kantoor te eindigen.

Waar de eerste maanden van mijn reizen mij enorm gelukkig maakte, voelde ik daarna plots een tekortkoming. Ik voelde mij ongelukkig op het paradijselijke strand van Thailand. Ik dacht dat het aan de plek lag en reisde nog wat door. Totdat ik eenmaal in Marokko een keiharde realiteitsklap kreeg. Ik barstte in tranen uit en voor de drie maanden die volgden was dat dagelijkse de situatie. Ik huilde uit puur ongeluk en wist niet waardoor.

De standaard depressie behandeling die ik koos

Vanuit Marokko besloot ik naar Frankrijk te reizen waar mijn ouders wonen op het platteland. De natuurlucht zou mij goed doen. Ik heb daar zo’n maand gezeten en voelde me kansloos. Ik was doodongelukkig en zag geen vooruitgang. Omdat ik rekening hield met een digital nomad burn-out besloot ik bijna niets te doen en gewoon de tijd uit te zitten. Ik heb veel door het bos gewandeld, gezond gegeten en al het andere wat je op een lijstje depressie behandelingen tegen zult komen.

Na anderhalve maand vond ik het goed geweest. Ik voelde me nog hetzelfde en besloot naar Nederland te gaan om daar met een psycholoog te praten. In Nederland voelde ik mij al snel beter en daar heeft mijn psycholoog zeker aan bijgedragen. Maar het was misschien nog wel meer omdat ik in Nederland weer met bekenden sprak en ik wat te doen had. Dat liet mij beter voelen. In Frankrijk had ik mijzelf bijna volledig afgezonderd en dat zorgde ervoor dat ik me volledig nutteloos voelde. Ik deed dat voor rust maar het resultaat was dat ik nog meer in mijn hoofd ging zitten.

“De maanden die volgden waren apart. Ik was enorm bang om terug te vallen in de meest ongelukkige periode van mijn leven. Ik besloot weer te gaan reizen, maar dan wat rustiger. Het beviel me wel maar er waren enorm veel momenten dat ik het gevoel had dat ik zo weer terug bij af kon zijn. Totdat ik mijn gedachten 180 graden omdraaide…”

Gedachten over een behandeling van depressie

Het was juist de rust die mij depressief hield. Een advies wat je in de depressie en burn-out kringen vaak zult horen is om het allemaal wat rustiger aan te doen. Ga wat minder werken, zorg voor stabiliteit etc. En hoewel dit voor sommige mensen zeker zou werken, werkt dat alleen maar als je een leven leid wat je zelf niet tof vind. Een burn-out krijg je niet van 60 uur per week werken, maar van werk doen dat je niet leuk vind. Toevallig deed ik juist iets wat ik heel tof vond en daardoor kon ik het maar niet begrijpen.

Ik besloot meer te doen in plaats van minder

Mijn conclusie, ik moest meer doen in plaats van minder. De voorwaarde zou wel zijn dat het iets is wat ik enorm tof vind. Mede daardoor ontstond het idee om naar India te fietsen.

“De week voordat ik met een goede vriend vertrok naar India had ik het er met mijn oma over. Zij was bang dat de obstakels en situaties op zo’n reis de depressie weer konden uitlokken en ik moet zeggen dat ik die angst ook ergens had, desalniettemin wilde ik het wel proberen.”

We begonnen met fietsen en dat deden we zo’n 8 uur per dag. We hebben met -6 graden in een tent geslapen totdat het ijs in de binnentent zat. We hebben 115 kilometer door de Alpen gefietst op één dag totdat Bob zijn baard vol ijspegels zat. Het was simpel gezegd gewoon keihard bikkelen. Maar als er iets is wat ik hiervan heb geleerd is het dat ik mij beter voel dan ooit tevoren, terwijl ik dingen doe die zwaarder zijn dan ooit.

Alternatieve behandeling voor depressie die voor mij werkt

Ik ben er zelf eigenlijk nog steeds een beetje verbaasd over en vraag mij af hoe dit de oplossing kon zijn. Ik heb geen idee hoe de psychologie hier tegenaan kijkt, maar heb niet het idee dat deze oplossing alleen voor mij werkt. Minder doen van de dingen die je niet tof vind en véél meer van de dingen die je wel tof vind, tot in het extreme.

We zijn terecht gekomen in een pussy maatschappij. Eentje waar je altijd comfort kunt vinden en waar mensen denken dat je ziek word als het een beetje koud is buiten. Maar juist door een grote (fysieke) uitdaging aan te gaan kon ik mezelf weer even een écht mens voelen. De natuur in en bewegen tot je erbij neervalt, dat geeft een gevoel wat waanzinnig dicht bij mijn instinct zit.

Mijn conclusie over de depressie en de nasleep ervan

Al terugkijkend op de gehele periode, zowel die van de echte depressie als de nasleep ervan ben ik enorm dankbaar. De depressie heeft ervoor gezorgd dat ik nu dichter bij mezelf sta en probeer alles uit het leven te halen wat erin zit. Dat wens ik iedereen en daarom deel ik mijn verhaal en visie.

Nogmaals wil ik benadrukken dat als dit artikel niet aansluit bij jouw gedachten je niets van me hoeft aan te nemen. Iedereen heeft zijn eigen manieren en dit is de mijne. Ik wens je in ieder geval succes met het vinden van de juiste weg, dat is het belangrijkst!