Zo reizend op de fiets door Turkije kan ik het niet meer bijhouden. Hoe vaak hier de vraag aan mij word gesteld door Turkse mensen, wat ze moeten doen om naar Nederland te verhuizen. Er heerst een sterk gevoel dat het bij ons beter is. Maar is ons gras daadwerkelijk groener? In dit artikel ga ik daarop in.

Turkse mensen denken dat het in Nederland beter is

Mensen lijken eigenlijk altijd te denken dat het ergens anders beter is. Kijk naar de gemiddelde Nederlandse digital nomad, die is het liefst zo lang mogelijk ver van huis. Het liefst op een zonnige plek met paradijselijke stranden. Iets zoals de Turkse zuidkust zou je bijna zeggen… Dus waarom willen al die Turkse mensen dan zo graag naar Nederland?

Het zal je niet verbazen dat daar economische redenen voor zijn. Eigenlijk zijn dat ook de enige redenen die ik heb gehoord. En begrijpelijk, maar daarmee wordt er alleen maar ingezoomd op wat Nederland wel heeft en niet op wat Nederland niet heeft ten opzichte van Turkije. Vaak raad ik deze Turkse mensen dan ook aan om dat plan nog eens goed te overwegen. De cultuur is namelijk anders en dat kan een Turks iemand heel goed niet bevallen.

De Turkse cultuur versus de Nederlandse cultuur

Ik schrijf dit artikel nu in een café in Turkije. Ik vraag iemand van het personeel om de Wifi. De man hangt vanachter mijn stoel over me heen. Hij omhelsd me letterlijk zoals mijn denkbeeldige vriendin dat zou doen 😉. Hij typt in die houding het wachtwoord op mijn laptop in. Een bijzonder ongemakkelijke situatie vanuit Nederlands perspectief, doodnormaal in Turkije.

Terwijl ik verder aan het schrijven ben komt zo nu en dan iemand langs om me te vragen waar ik vandaan kom, ze gaan een praatje aan en we drinken samen Turkse thee. Een bijzonder vriendelijk gebaar, doodnormaal hier. Maar kun je het je voorstellen dat we in Nederland zo omgaan met toeristen? Ik niet.

De Nederlandse economie werkt als een magneet voor Turkse mensen

Het is interessant om te zien hoeveel Turkse mensen afstand willen nemen van hun cultuur om er economisch beter van te worden. Ik geloof niet dat diezelfde mensen het na een jaar nog zo leuk zouden vinden in Nederland. Ze zouden het samenzijn, de familiecultuur, het de hele dag door thee drinken, de collectiviteit en het voetbalenthousiasme zo erg gaan missen. Dat kan bijna niet anders.

Ieder landje heeft zijn eigen kantje. En hoe zeer wij in Nederland ook denken geen cultuur te hebben, onze cultuur is ijzersterk als je er andere culturen tegenover zet. We zijn in Nederland super doelgericht, individualistisch, punctueel, succes gericht, kapitalistisch en houden van gezelligheid met een drankje. We zijn open in gesprekken met naasten (over onderwerpen die in Turkije onbespreekbaar zijn) maar hebben een beleefde (toch afstandelijke) houding richting vreemden. Vertrouwen is bij ons niet vanzelfsprekend en we hebben een zekere vorm van gelijkheid tussen man en vrouw.

Ik dacht dat het gras ergens anders groener was

Ik heb vaak gedacht dat het ergens anders beter was. Dat het gras groener was bij de buren. Maar inmiddels weet ik zeker dat dat gras niet groener is, maar gewoon een andere grassoort. Ieder land heeft zijn voor- en nadelen en dat maakt reizen ook zo interessant.

Maar als ik dan na zo’n reis weer terug kom in Nederland, dan merk ik, dit blijft toch mijn cultuur. De plek waar ik ben opgegroeid ben blijft altijd de basis van mijn persoonlijkheid. En ik denk dat dat voor Turkse mensen hetzelfde is. Dat een verhuizing naar Nederland een bepaald gemis op zou roepen.

Als je die stap dan alleen uit economisch gewin zet, wordt iemand daar dan wel gelukkiger van?