Ik werd uitgenodigd door mijn oude opleiding, Communicatie op Fontys Hogescholen. Ze vroegen mij om te komen vertellen over mijn leven als digitale nomade en daarmee huidige studenten te inspireren. Ik besloot mijn presentatie te richten op de gevoelsmatige kwestie waar ik als digitale nomade mee moest dealen. Een inspirerende speech volgde. Bekijk hem hieronder, of lees hem onder de video.

 

WIE ben ik?

wie BEN ik?

wie ben IK?

Met deze vragen startte ik anderhalf jaar geleden mijn reis, zowel mijn fysieke reis als mijn mentale reis.

Inmiddels ben ik 35 landen verder. Honderden vriendschappen, spirituele verdieping, een tweede bedrijf, een prachtfamilie en een waanzinnige vriendin hebben mij door de tijd heen een gelukkig persoon gemaakt.

Wat anderhalf jaar geleden kritiek was, is nu een compliment. Wat toen een fout was is nu mijn bestaan. Wat toen een droom was is nu werkelijkheid. Wat toen mijn onzekerheid was, is nu andermans inspiratie.

Ik leef tegenwoordig als digitale nomade. Ik reis de wereld over met mijn bedrijf en ik werk online. Ik heb geen grenzen meer en geloof dat alles mogelijk is. De wereld is mijn thuis geworden, met een laptop in een backpack.

Ik voel me ontsnapt aan het systeem, aan de maatschappelijke druk en de eisen. Ik voel me ontsnapt aan de gedachte, dat je naar anderen moet luisteren. Die anderen hadden namelijk niet altijd gelijk. Soms, zaten ze er zelfs volledig naast.

Gelukkig worden is tenslotte iets dat ik alleen zelf kon doen. En ik probeerde dat vaak op een verkeerde manier. Ik dacht altijd dat geluk kwam uit het van betekenis zijn voor anderen.

Wat waar was, maar ik had dat verkeerd had begrepen.

Van betekenis zijn voor anderen betekende voor mij dat ik onvoorwaardelijk aan anderen moest geven zonder te kijken wat het met mijzelf deed. Ik probeerde wanhopig iedereen tevreden te stellen en te voldoen aan verwachtingen. Ik probeerde te doen wat goed was.

De stap om te gaan reizen was dan ook erg eng. Ik zou iets gaan doen puur voor mezelf en tegen de verwachtingen en gedachten van anderen in. Een egoïstische keuze, zo zag ik het. Iets waar niemand anders wat aan heeft, maar iets wat mij mezelf maakt. Iets vanuit mijn gevoel.

Met enig schuldgevoel reed ik de eerste keer weg. Schuldig omdat ik niet aan anderen dacht en hiermee problemen van anderen ook een soort achter me zou laten in plaats van hen te supporten in de oplossing daarvan.

Mijn eerste maanden als digitale nomade waren echter geweldig. Ik voelde me op de meest diepe manier verbonden met mijn hart. Tranen van geluk waren aan de orde van de dag. Een dag was geen middel meer om naar morgen te komen, een dag was er om op zichzelf geleefd te worden.

En gelukkig, gelukkig hoefde ik mij niet schuldig te voelen. Met mijn eigen euforie was namelijk een nieuwe betekenis gekomen. Ik merkte dat mijn geluk, betekenis kon geven aan anderen. Dit merkte ik in het bijzonder wanneer ik voor eventjes terug ging naar Nederland.

In Nederland werd ik namelijk gecontact door meerdere mensen met wie ik eigenlijk nooit echt was omgegaan. Ze hadden mijn avonturen online gevolgd en waren geïnspireerd. Ze wilden graag een keertje praten om zich verder te laten inspireren.

Dit deed ik, en ieder gesprek had iets. Het had iets inspirerends. Na deze gesprekken waren deze mensen opgebloeid, gemotiveerd en geïnspireerd hun eigen leven te herzien en actief te handelen voor verandering. Ieder gesprek groeide er iemand.

Mijn keuze om te gaan leven als werkende reiziger was daarmee een keuze geworden om iets te betekenen voor anderen. Ik werd een inspiratiebron door precies datgene te doen wat mij gelukkig maakt. Like, zo kon het dus ook.

Ik heb daarvan geleerd dat voor jezelf kiezen, puur betekent, dat anderen wel even kunnen wachten. Het betekent niet dat je ze achterlaat. Het betekent dat je eerst zelf de inspiratie zoekt om deze later in meervoud te delen.

Ik moest wat met dit inzicht. En besloot daarom al mijn ervaringen, inspiratie en inzichten te gaan delen. Ik creëerde een platform: De Moderne Nomaden. Via dit online platform deel ik anno nu alles wat ik leer over mezelf en over de wereld.

Het platform heeft als doel anderen te inspireren ook die keuze voor zichzelf te maken door te gaan reizen en werken. En ik ben dan ook erg enthousiast als ik kan vertellen dat ik deze zomer de eerste trainingen geef om mensen met die stap te ondersteunen.

Anderen inspireren is een nieuwe obsessie voor me geworden. Of het nu via een training is, via een platform of via mijn eerste boek welke ik dit jaar uit breng. Het is wat mij oprecht gelukkig maakt en daarom wil ik het volgende aan iedereen meegeven.

Bedenk je bij je volgende keuze, dat een keuze voor jezelf, geen middelvinger is maar een verrijking voor anderen. Wees wie je wilt zijn en ga je eigen dromen achterna. Wanneer je doet wat je gelukkig maakt ben je de meest inspirerende persoon op aarde.

En met de vraag…

WIE BEN IK?

Is mijn antwoord uiteindelijk, gewoon helemaal mezelf.